Waarom ik ben gestopt met mijn yoga-opleiding

Tips voor een gelukkig en bewust leven, leven vanuit je hart

Al jarenlang doe ik aan yoga en ik vind het heerlijk! Ik volgde diverse workshops, ging naar het yoga-festival, kan mezelf inmiddels in de lotushouding wringen (geen doel op zich, maar toch leuk om te kunnen, haha) en mediteer veelvuldig. Tegelijkertijd was ik al jaren op zoek naar een nieuwe opleiding om te kunnen volgen. 1 en 1 werd algauw 2, dus begon ik afgelopen september aan een yoga-opleiding. 

Ik had niet het verlangen om yoga-docent te worden, maar ging het vooral doen voor mijn eigen verdieping, zo had ik bedacht. Ik koos voor een opleiding van enkele maanden, die erg technisch gericht was. Leek me wel een goede tegenhanger, gezien ik van nature vooral psychisch en spiritueel gericht ben. En joeoeoeh, dan had ik daarna ook een erg leuk papiertje om te kunnen laten zien aan de buitenwereld! Leek me zo fijn!

Toen begonnen de lessen. En het huiswerk.

Hé, geen euforisch gevoel in mijn buik. Ik raakte niet bevlogen. Kreeg geen energie. En het huiswerk? Jaiks… De discipline was ver te zoeken.

Zodra het in de les ging over doceren van yoga, voelde ik een weerstand opkomen. Heb je straks allemaal mensen in je les die blessures hebben en dan is het mijn taak om precies te weten welke aanpassingen zij het beste kunnen doen?! … Daar leek me nou helemaal niks aan.

Lijkt me veel leuker om te práten met mensen. Om ze schrijfopdrachten te geven. Om ze op die manier hun kracht terug te geven. Nouja… wat ik nu al doe eigenlijk met mijn coaching en cursus.

De weerstand voor yoga begon te groeien. Zó erg dat ik mijn dagelijkse zonnegroeten ineens niet meer deed. Zonde!

De dag nadat ik een workshop stemexpressie volgde, nam ik een besluit. Ik zou die dag niet naar mijn lesdag voor de yoga-opleiding gaan… Het gevoel van opluchting was enorm!

En toen drong het tot me door. Deze opleiding is niet geschikt voor mij.

Maar zo gemakkelijk is zo’n besef nog niet. Ik begon me wat te schamen. Had ik dit niet vooraf kunnen bedenken? Ik geef toch zo hoog op over leven vanuit je hart? Had ik nou een verkeerde keuze gemaakt?

Gelukkig vloeide die schaamte al snel weg, toen ik het anders begon te zien.

Sommige zaken in je leven kun je vooraf nou eenmaal niet weten. Het leven is er juist om te ervaren, te experimenteren. Trial and error. Zo kom je er uiteindelijk achter wat wel en wat niet bij je past… Bovendien volg ik bepaalde lessen uit de opleiding nog steeds. De meditatie-workshop, de chakra-les, de ademhalingsoefeningen.  Precies datgene waarmee mijn hart wél resoneert.

Veel mensen krijgen het gevoel dat ze een opgever zijn, als ze stoppen met iets. Als ze stoppen met een baan, met een opleiding, met een relatie.

Maar is het niet juist andersom? Geef je niet juist op als je – tegen beter weten in – stug door blijft gaan met iets?

Daarmee geef je misschien wel het allerbelangrijkste op wat er is…

Jezelf.

2 gedachten over “Waarom ik ben gestopt met mijn yoga-opleiding

  1. Dat is het juist van uit je keuze voor jezelf de beslissing maken. Je gevoel volgen. En ja soms is het hard maar je haalt er wel de vruchten van nadien. Omdat je hart gevolgd hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

een × 5 =