Dé grote dankbaarheids-truc

bloem,rose,dankbaar,natuur
Afgelopen jaar heb ik me 100 dagen achter elkaar bezig gehouden met een geluksplan. Op Facebook deelde ik mijn geluksmoment van de dag. Het resultaat was verbluffend. In die honderd dagen voelde ik me dagelijks ontzettend dankbaar en gelukkig. Helaas zakte dit intense gevoel na die 100 dagen toch weer wat weg – ook al schrijf ik iedere avond drie geluksmomenten van de dag op. Door een Ted-talk van monnik David Steindl-Rast kwam ik erachter wat ik de laatste tijd vergeten was om te doen:  Lees verder

De 3 grote boosdoeners in ons leven…

Daantje

“Dit is je droom. Je zit er middenin!,” zei ik vorige week tegen een vriendin die net haar eerste twee freelance klussen had binnengesleept. Ze keek even bedenkelijk, toen verscheen er een glimlach rondom haar mond  en bijna verbaasd concludeerde ze: “Ja… inderdaad.” Ook ik heb vaak niet door dat ik in mijn eigen gecreëerde droomleven rondloop.  Ik heb een eigen huis, als freelancer kan ik mijn dagen zelf indelen, ik heb lieve vrienden en een knuffelige kat. Allemaal dingen waar ik van droomde en hard voor gewerkt heb.  Jammer eigenlijk dat ik daar niet vaker bij stilsta. Maar gelukkig kan dat ook anders!  Lees verder

Weg met de Verwendicapten!

Maak je eigen dankbaarheidsritueel

“Je hebt van die mensen die altijd klagen”, zei de jongen op de radio, die vier jaar geleden een hersenbloeding had gehad en enkele tijd in coma had gelegen. “Maar mensen die reden hebben daartoe, bijvoorbeeld in het ziekenhuis, klagen juist het minst,” merkte hij op. Soms vraagt hij aan de onterecht klagende mensen: “Wil je misschien ruilen met me?” Dan zijn de mensen een minuut stil… en zetten dan  hun klaagzang voort. De jongen had ook een term bedacht voor deze zuurpruimen: verwendicapten.  Lees verder

Beginnen met bidden: zo doe je dat

Bidden voor dummies: stappenplan

Tips gelukkig en bewust leven, leven vanuit je hartOnrustig steek ik drie kaarsen aan op mijn lage salontafel in de woonkamer. Ik gooi m’n meditatiekussen met geborduurde lotusbloem ernaast en strijk neer in kleermakerszit. Onwennig plaats ik mijn handen tegen elkaar en duw ze tegen mijn borst. Ik begin wat verlegen te giechelen. Ik durf nauwelijks hardop te praten, terwijl ik alleen ben. Misschien juist daarom – het voelt zo gek. Dan komt er wat gemurmel uit mijn mond. “Nou, eehm…”, stamel ik.  Lees verder