Rouwen (2)

omgaan met de dood, rouwen tips,

Vooraf dacht ik altijd dat zo’n moment heel spiritueel zou zijn. Het moment dat je bij iemand waakt, het moment dat iemand doodgaat. Misschien zou ik gaan mediteren naast het bed. Zou ik gebeden uitspreken. Zou ik iemands ziel voelen wegvliegen…? Niks van dat alles. 

Het was down-to-earth, praktisch en zo aards als het maar zijn kan.

Mediteren was niet nodig. Gebeden uitspreken was niet nodig. Zelfs praten was niet langer nodig.

Er was nog maar 1 ding te doen.

Er zijn.

Dat was alles. Dat was genoeg.

We’re spiritual beings in a human body, stond de vorige avond op het label van mijn theezakje.

Die quote hielp me. Al voelde ik me machteloos. Machteloos dat ik mijn oma niet uit haar lijden kon verlossen. Machteloos om te moeten toezien hoe alle lichaamsfuncties het één voor één lieten afweten.

We’re spiritual beings in a human body

Niet ieder moment kan hemels zijn. We zijn hier juist om het aardse leven te ervaren in al zijn rijkheid. Met alle emoties die daarbij horen. Frustratie, boosheid, onbegrip, machteloosheid. Dankbaarheid, liefde, begrip, opluchting.

Toch hing de spiritualiteit er als een grote witte wolk omheen. Een wolk waarop je jezelf kunt laten dragen, op momenten dat dit nodig is.

Zoals het moment dat ik mijn toespraak hield in de kerk.

Het was de eerste keer dat ik voor een grote groep mensen moest spreken. Normaal gesproken zou ik knikkende knieën hebben. Dan zou ik van tevoren misselijk zijn van de zenuwen. Dan zou ik niet meer willen spreken, uit angst.

Nu stroomde de kracht rijkelijk door mijn lijf en voelde ik me vooral dankbaar dat ik dit kon doen voor mijn familie, voor oma.

En terwijl de zon naar binnen scheen door de glas-in-lood ramen en ik zijdelings een paar blikken op de prachtige kist wierp, droeg ik mijn afscheidsrede voor. Mijn ode aan oma.

Oma was daar zo overduidelijk aanwezig voor mijn gevoel. Aanwezig om mij die kracht te schenken. En ik was volkomen ontvankelijk om dit door mij heen te laten stromen.

Ja, voor eventjes, voelde die kracht hemels.

En nu. Nu zit ik weer in mijn werkkamer. Te tikken op mijn toetsenbord. Mijn bureau vol papieren, boeken, portemonnee en koekjestrommel. Mijn haren nat van de douche die ik net nam. Een speculaassmaak in mijn mond, de geur van shampoo die mijn neus binnendringt. Een lichte kramp in mijn rechterarm, razende auto’s op straat.

En mijn adem. In en uit mijn lichaam.

We’re spiritual beings, having a human experience.

(Bron foto: Daphne van Leuken

2 gedachten over “Rouwen (2)

  1. Pingback: Kerst-zonder-stress-tip | Be Blissed - leven vanuit je hartBe Blissed – leven vanuit je hart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

12 + 9 =