Mijn digitale retraite – ‘Het leven wordt simpeler en losser’

digitale retraite, socialbesitas

Socialbesitas. Dat is dus echt al een woord. Mensen die leiden aan een sociale media verslaving. Daardoor dalen je prestaties en concentratievermogen aanzienlijk. Ik weet niet of ik mezelf echt verslaafd zou noemen… maar feit is wel dat ik te vaak, te veel en overbodig lang op social media rondhang. Soms check ik wel 10 keer per dag! In die tijd kan ik ook andere nuttige dingen doen, zoals lekker artikelen schrijven of aan mijn boek werken. Vorige week ging ik het experiment aan: 7 dagen offline. Wat vind ik van het leven zónder mail, Facebook, Twitter, Instagram en LinkedIn? “Ik zing, ik dans, ik lach én ik ontdek een geweldige oefening om jezelf innerlijk op te schonen van de Italiaanse psychotherapeut Piero Ferruci”. Mijn grote innerlijke schoonmaak kan beginnen… 

**

Zoals ik al schreef in mijn Mindful Monday wordt mijn digitale dieet min of meer ingegeven door mijn lichaam. Mijn rechterschouder zit helemaal vast, ik heb last van mijn rug en bij ieder Whatsappje dat ik tussendoor even snel probeer te versturen, voel ik mijn vingers tintelen en mijn bovenarm trekken. “Ik wil niet meer achter de computer zitten! En ook niet constant tikken op die Smartphone,” schreeuwt mijn lichaam het uit.

Dus neem ik een week vrij, zet mijn afwezigheidsassistent aan en bereid me mentaal voor. Als houvast maak ik een lijstje wat ik allemaal kan doen de komende 7 dagen: van de ramen wassen tot mediteren. Op vakantie vind ik het nooit zo lastig om offline te leven, maar hoe zit dat in mijn eigen huis waar mijn computer alsmaar uitnodigend naar me staart?

Zaterdag – Ik duik de stad in

Het experiment gaat om zaterdagmiddag 12 uur in heb ik me voorgenomen. Als een kat in het nauw check ik om vijf voor twaalf nog 20x mijn Facebook en mail. Een raar gevoel bekruipt me. Wat ga ik allemaal missen in de komende week? Wat ga ik in hemelsnaam doen met mijn tijd?! Want de computer niet aanraken, betekent dus ook niet bloggen, of zomaar wat rondsurfen. Ik begin met het schoonmaken van mijn huis, ik doe boodschappen zodat ik komende week allerlei verse sapjes kan maken en ’s avonds duik ik de stad in met twee vriendinnen. So far, so good.

Zondag  – ‘Voel dat je lééft’

Laat thuis vannacht, dus rond 11 uur word ik pas wakker.  Automatisch grijp ik naar mijn telefoon en mijn duim wil al een tik geven op het overbekende Facebook-icoon. Onee. Niet doen. Die middag komt de neiging nog een paar keer opzetten. Steeds moet ik mezelf er toe zetten om iets anders te doen. Waarom wil ik toch constant afgeleid worden door deze externe prikkels?

Ik maak een vers sapje met een appel en twee wortels en luister wat naar de radio. Om 12:15 uur ga ik naar yogales. “Plaats beide handen op je borstkas. Voel je hart kloppen. Voel dat je lééft,” doceert de docente. Toch komt bij thuiskomst weer die Facebookneiging opzetten. Niks ervan. In plaats daarvan ga ik alvast een pastasaus maken, zodat de oregano en tijm al goed kunnen intrekken.  Dat loont. Ik kan ’s avonds een heerlijke pasta voorschotelen aan een vriendin.

Maandag  – Het leven wordt simpeler, losser, eenvoudiger

Een zonnige dag. Lucky me! Ik start de dag met de 7-minute-app – een workout waarin je in 7 minuten tijd allerlei onderdelen van je lichaam traint. Daarna was ik mijn ramen, zodat ik de buitenwereld weer een stuk scherper kan zien. Plots valt mijn oog op mijn oude cd’s. Leuk! Ik zing mee met Abel, Joss Stone en Sheryl Crow. Oude, bekende geluiden in plaats van nieuwe externe prikkels.

Na een uitgebreide lunch, ga ik op pad voor een buurtwandeling. Bij de Rijksmunt laat ik me op een bankje vallen, sluit mijn ogen en voel een waterig lentezonnetje mijn gezicht verwarmen. Op de terugweg komt een poes me enthousiast tegemoet gelopen. Bij mijn eerste aai laat ze zich direct languit op de grond vallen. Poten omhoog en klaar om volop geaaid te worden. Waarom niet? Ik heb alle tijd…

Mijn intuïtie leidde me gister al naar een boek van ruim dertig jaar geleden dat in mijn kast staat: ‘Heel je leven’ van de Italiaanse psychotherapeut Piero Ferrucci. Het gaat over innerlijke schoonmaak. “Gebrek aan lichaamshygiëne vinden we onbeschaafd. Maar psychische hygiëne?” schrijft Ferruci. Terwijl er ook in onze geest allerlei onkruid rond woed, waardoor onze energie geblokkeerd wordt. Hij geeft een oefening dat precies is wat ik nu kan gebruiken: vrij tekenen. Echt een aanrader! Het mogen hele simpele kindertekeningen worden die er totaal niet uitzien. Al komt er allemaal gekras op je papier te staan. Dat is juist helemaal geen probleem. Dus echt ie-de-reen kan dit (zie onderaan voor complete uitleg van deze oefening).

Door vrij te tekenen kun je zichtbaar vorm geven aan de onbewuste psychische energie die in je leeft. Zo kun je er bijvoorbeeld achter komen wat jou blokkeert en waarom je vasthangt op bepaalde onderwerpen in je leven. Ik pak een leeg A-viertje en een bundel kleurpotloden, schakel mijn verstand en oordelen zoveel mogelijk uit en laat mijn vingers hun werk doen. Daarna analyseer ik mijn tekening. Wat heeft deze tekening mij te vertellen?

De boodschap is luid en duidelijk: ‘Ik wil dansen!’

Geen probleem. Ik pak ‘Endless wave’ erbij van Gabrielle Roth, ga helemaal in de muziek op, schud mijn lichaam los en voel een glimlach opkomen op mijn gezicht. Ik voel het door heel mijn lichaam: mijn leven wordt steeds simpeler, losser, eenvoudiger. Ik voel niet meer die voortdurende behoefte om alles bij te houden. Wat een waanzin is dat ook! Er zijn wel miljarden kranten, tijdschriften, websites, tv-kanalen, tweets, Facebookberichten, Instagram-foto’s. Je kúnt onmogelijk alles bijhouden. Waarom probeert onze geest ons wijs te maken dat we ‘bij moeten blijven’ of dat we iets missen als we Facebook of onze mail of het nieuws niet checken? Je mist juist iets als je alles probeert bij te houden: het échte leven. Een wandeling in de buitenlucht waarbij je de vogels hoort fluiten en de eerste vlinder van het jaar ziet fladderen. Dat is de voeding die jouw lichaam, ziel en geest juist zo hard nodig heeft…

Komende woensdag deel 2 van mijn mentale douche, waarin ik nog een stapje verder ga met mijn innerlijke schoonmaak. Herinneringen van een ex uit een ver verleden komen bovendrijven. Oude emoties komen nu echt los en mijn dromen worden helderder.

Ps. Deel 2 van mijn digitale retraite lees je hier 

Voor diegene die ook de oefening in vrij tekenen willen doen. Dit is de oefening uit het boek van Ferruci. Ik heb dit 7 dagen achter elkaar gedaan, heel erg interessant om te doen!

Oefening: vrij tekenen om je onderbewustzijn naar boven te halen

Neem een aantal kleurpotloden of krijtstiften en wat vellen papier. Gun jezelf, voor je begint, een paar ogenblikken van ontspannen, kalme openheid. Laat nu je hand tekenen en kijk met een bescheiden nieuwsgierigheid naar wat op het papier vorm krijgt.

Laat je hand absoluut de vrije hand om te tekenen wat hij wil, abstract of concreet. Laat wat er komt zijn zoals het wil zijn, ook als dat niet overeenkomt met het beeld dat je de laatste tijd van jezelf hebt. Je hand mag bewegen hoe hij wil: springerig of vloeiend, snel of traag, enz.

Als je denkt dat je klaar bent, bestudeer dan je tekening. Is hij echt af of ontbreekt er nog iets aan? Zoja, maak hem dan af, het geeft niet hoe.

“We zouden onze tekening moeten begroeten als was het iemand uit een ver land, wiens gewoonten erg verschillen van de onze,” adviseert Ferruci. “We geven geen oordeel: we luisteren naar zijn verhaal.” De bedoeling is dat je intuïtief naar je tekening gaat kijken na afloop om de boodschap hieruit op te pikken. Daarna ga je de tekening verder analyseren, zoals:  

* Wat is de stijl van de tekening? – kinderlijk, veelomvattend, gejaagd, mechanisch enz?

* Hoe heb je kleuren gebruikt? – Let op aan- of afwezigheid  van kleur, contrast, lichte of donkere tinten.

* Hoe is de ruimte ingevuld? – Druk, leeg, opdringerig, onpersoonlijk, knus, onregelmatig?

* Wat is de algemene sfeer? – Somber, vrolijk, intens, enz?

Als je dit hebt gedaan, ga je dit omzetten in begrijpelijke taal. Je bedenkt wat de tekening jou te vertellen heeft. Er kan vanalles boven komen. Een herinnering, een bepaald beeld, een associatie, een stemming of een ingeving. Na een tijdje draai je de tekening om en schrijf op wat er in gedachten in je opkomt.

Het gaat dus zeker niet alleen om verstandig analyseren. Laat je intuïtie het werk doen! Het kan ook best zijn dat er helemaal geen inzicht komt. Dan kun je de tekening even opzij leggen en kijken of er later iets komt bovendrijven. 

Het maken van een serie tekeningen- bijvoorbeeld door het 7 dagen lang te doen – heeft een groot voordeel, schrijft Ferruci. “In zo’n serie kunnen we grondpatronen ontdekken in onszelf die we met geen mogelijkheid uit een enkele tekening zouden kunnen halen.” Ook wordt het interpreteren makkelijker en belangrijke thema’s zullen in allerlei vormen naar boven komen.

Fijn weekend iedereen! Geniet van het lekkere weer. Bij mij zijn op dit moment twee tuinmannen heel hard aan het werk om mijn tuin lente-proof te maken. Heerlijk!!

Ps. Deel 2 van mijn digitale retraite


Fotocredit: Dietmut Teijgeman-Hansen / Creative Commons 

Een gedachte over “Mijn digitale retraite – ‘Het leven wordt simpeler en losser’

  1. Pingback: Zin in een weekend retraite in Nederland? Maak er makkelijk zelf eenBe Blissed – leven vanuit je hart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

9 − 8 =