Tantric Dance Workshop

Verbondenheid door tantrische dans

“Dit is het moment om weg te vluchten,” fluisterde ik tegen vriendin M., vlak voordat we geblinddoekt werden. Maar we bleven staan. Dus voel ik nu de stevige rug van een man tegen de mijne aandrukken. Ik heb geen idee wie hij is en daar zal ik ook nooit achter komen. Hij pakt mijn handen beet en buigt geleidelijk voorover. Ik val mee naar achter, zodat mijn voeten langzaam van de grond komen. Hoger en hoger. Krampachtig grijp ik zijn vingers vast, maar hij wurmt ze los. ‘Ik ga vallen!,’ denk ik verschrikt. 

In een nieuwsgierige bui ben ik beland op een tantric dance workshop.  Een dans van overgave, vertrouwen. Maar vooral een dans van woordeloze verbondenheid. Zonder enig idee wat ons te wachten staat, loop ik met vriendin M. een Utrechts buurthuis binnen, waar de geur van wierook ons al begroet.

Hier wil ik niet bij horen!

“Aaaaaaah!!’, “Oeoeoeoeoeoeh!!!’. De avond begint met het openen van onze chakra’s, waarvoor we oerkreten moeten uitslaan. Binnen een mum van tijd rennen mannen en vrouwen – ongeveer dertig in totaal – blootvoets door de zaal, slaan de wildste klanken uit en lachen er vervolgens gelukzalig bij. Ik kan mijn cynische blik amper verbergen en probeer de ogen van M. angstvallig te ontwijken, om een onbedaarlijke lachstuip te voorkomen. ‘Waar ben ik beland? Deze mensen zijn echt de weg kwijt. Hier wil ik niet bij horen,’ spookt door mijn hoofd. ‘Wháááááááh!!!’,’ brult M. ineens recht in mijn gezicht. Ik schiet hard in de lach, maar ben tegelijkertijd een beetje bezorgd: bye bye bondgenoot.

Zo blijven mijn oordelen door elkaar heen buitelen. ‘Wat een rare mensen. Kijk hém daar, met zijn naveltruitje inclusief geregen veter erdoor. Die is echt niet goed snik. Oeh, maar die jongen daar met donker haar in een grappige knot gebonden en eendagsbaardje, die is wél leuk. Hij beweegt tenminste ook een beetje normaal.’ Hoewel ik mezelf had voorgenomen om hier met een open vizier naartoe te gaan, dreigt het nu al jammerlijk te mislukken.

Scheut van spanning

Nadat we onze heupen wild heen-en-weer hebben gewiegd, gesprongen hebben op opzwepende muziek en ons in stilte bewust zijn geworden van onze emoties, worden we ingeleid in de tantrische dans. Volledig in het wit gekleed schrijden een man en vrouw het midden van de cirkel binnen, die we met z’n allen gevormd hebben. Als de vrouw een blinddoek omdoet, kijk ik verschrikt opzij naar M. Het is toch niet de bedoeling dat wij dit… ?!

Een scheut van spanning golft door mijn buik, maar al snel staar ik gebiologeerd naar het dansende koppel. Ze glijdt over hem heen, onder hem door en in sensuele, vloeiende bewegingen dansen hun lichamen ritmisch door de zaal. Hij leidt en zij volgt, maar ze is allesbehalve een mak schaapje. Ze beweegt krachtig en gracieus, waardoor haar vrouwelijke kracht een mooi evenwicht biedt aan zijn mannelijke power.

Onwennige eerste keer

Dan is het aan ons. De mannen zijn als eerst aan de beurt om geblinddoekt te worden. Verbaasd kijk ik rond: iedereen doet hier dus gewoon aan mee!? Vragend kijk ik M. aan. Gepraat mag er niet worden, dus met onze ogen bespreken we dat een beetje dansen geen kwaad kan.

Als vrouwen schuifelen we door de zaal, op zoek naar een partner. Ik neem plaats voor een kale jongen met groen shirt en vriendelijk gezicht – hoewel ik zijn ogen niet kan zien. Zodra de muziek start, pak ik zijn handen vast en dans wat heen-en-weer. Ik laat hem rondjes draaien en kijk onwennig om me heen op zoek naar inspiratie bij de andere stellen. Meer dan zijn handen raak ik niet aan. Enkele keren voelen we elkaar niet meer aan en vervallen in een ander ritme. Zodra de muziek stopt, sluip ik weg, op zoek naar een andere danspartner. Nooit zal de geblinddoekte jongen weten dat ik het was, die met hem gedanst heeft.

Meer voelen en minder denken

De tweede man die ik uitzoek is gespierd, heeft een wit mouwloos shirt aan, volle lippen en kort donkerblond haar. We beginnen snel te springen, terwijl onze handen mee de lucht in zwieren. Op het ritme van de muziek, bewegen we vervolgens steeds langzamer om elkaar heen. Hij volgt de bewegingen die ik voor hem bedenk. Op momenten sluit ik mijn ogen even, om meer te voelen en minder te denken. Dat gaat een stuk beter. Ik voel zijn armen en buik en hoor zijn adem. Dit voelt al een stuk intiemer dan mijn eerste dans. Ter afscheid knijpt hij even in mijn handen en glimlacht. Zodra ik wegloop, zie ik vanuit mijn ooghoeken dat hij me een namasté-groet geeft, in de veronderstelling dat ik nog tegenover hem sta.

Hoever kun je gaan?

Dan is mijn derde en laatste man aan de beurt. Vastberaden stap ik op de aantrekkelijke jongen af, die in een hoek van de zaal staat te wachten op zijn derde vrouw. Ik leg mijn handen in de zijne en ga dicht tegen hem aan staan, terwijl ik zijn heerlijke mannelijke geur opsnuif. Met vloeiende bewegingen creëren we onze eigen dans, terwijl onze lichamen steeds dichter naar elkaar toe bewegen en onze vingers verstrengelen. Mijn hoofd maakt inmiddels minder overuren, waardoor ik me meer en meer kan overgeven aan mijn gevoel. Als ik achter hem sta, leg ik mijn hand zacht op zijn buik en laat hem meebewegen met mijn ritme. Harmonieus vloeien onze lichamen langs elkaar heen. Het verwart me: dit is intiemer dan zoenen, zelfs intiemer dan sommige sexpartijen. Als ik mijn lichaam tegen de zijne aan vlij, merk ik dat ik de scheidslijn een beetje kwijtraak: hoever gaat zo’n tantrische dans eigenlijk?

Toch bevalt het me ook wel: een lekkere jongen leiden, die zich direct vol vertrouwen aan me overgeeft. Het is mooi om te merken dat zijn mannelijkheid helemaal intact blijft, ondanks zijn kwetsbare positie. Hij wordt geen watje die zich willoos voor mijn voeten werpt. Tegelijkertijd blijf ik me als leider heel vrouwelijk en sensueel voelen. Een perfecte Yin en Yang, of om in tantrische termen te blijven: Shiva (mannelijk) en Shakti (vrouwelijk). Ter afscheid geeft hij meerdere liefdevolle kneepjes in mijn handen, die ik dankbaar beantwoord door terug te knijpen. Zijn lippen krullen op tot een mooie glimlach.

Penetrante zweetlucht

‘Ik weet niet of ik het andersom durf!,’ zeg ik tegen M als het onze beurt is om de zwarte doek voor onze ogen te wikkelen. Maar gretig knoopt zij de lap stof al voor haar ogen. ‘Nougoed, als het te ongemakkelijk wordt, dan stop ik toch gewoon?,’ stel ik mezelf gerust. Ik leg een dubbele knoop in de blinddoek en wacht gespannen af. Dan hoor ik diep geadem achter me, terwijl een penetrante zweetlucht mijn neus binnendringt. Bedenkelijk frons ik mijn wenkbrauwen. Mijn handen worden vastgepakt en heen-en-weer gewiegd. Zodra de vreemde man dichterbij me komt staan en ik zijn zweetdruppels op mijn jurk voel, stap ik een stukje verder weg: de boodschap is duidelijk. Met minimale bewegingen laat ik hem weten wat ik wel en niet wil en met respect gaat hij daarmee om.

Ook de tweede jongen doet het rustig aan. Ik word heen-en-weer bewogen en rondgedraaid. Alleen onze handen en armen maken contact. Het verbaast me hoeveel vertrouwen ik erin heb dat hij me niet laat botsen met de andere koppels in de zaal.

Verlaten van je comfortzone

De tijd vliegt sneller voorbij nu ik zelf volger ben. De laatste man is alweer aan de beurt om mij uit te kiezen. Als de muziek start, lijkt het even of er niemand bij me staat. ‘Ze zijn me vergeten!’, denk ik. ‘Niemand wil me!’. Een golf van teleurstelling stroomt door mijn buik. In lichtelijke paniek probeer ik mijn ogen te openen, maar ik heb de blinddoek wel erg strak omgebonden. Toch zie ik door een zweempje licht dat er iemand voor me staat met een witte wijde broek aan. Zeer licht betast hij mijn handen met zijn vingers. Ik probeer zijn hand vast te pakken, maar dat is niet zijn bedoeling. Met slechts de topjes van zijn vingers leidt hij me door de zaal.

Ik voel meteen dat hij zeer ervaren is. Soms pakt hij mijn hand stevig vast en zwiert me vurig door de ruimte. Eerst ver van hem vandaan, om me vervolgens met een ruk dichter naar zich toe te trekken. Even lijkt het of er twee mannen om me heen dansen, omdat ik zijn handen overal lijk te voelen: op mijn hoofd, mijn rug, mijn schouder en weer terug in mijn hand. De comfortzone waar ik nog met één voet in stond, verlaat ik nu volledig. Het wonderlijke is dat ik me tegelijkertijd heel veilig voel.

Ik ga vallen!

Dan gaat hij rug-aan-rug staan en buigt voorover. Ik weet precies wat hij wilt – het voorbeeldkoppel deed dit zojuist ook. Met mijn lichaam geef ik aan dat ik het eng vind, maar dat ik het wel wil proberen. Mijn voeten komen los van de grond en ik ga steeds hoger, totdat ik als een rechte plank op zijn rug lig. Hard knijp ik in zijn handen om nog wat grip te krijgen, maar die wurmt hij los. ‘Dit lukt niet! Ik ga vallen!,’ schreeuwt een stemmetje in mijn hoofd. Maar ik voel ook: dit is het moment van vertrouwen: op hem, op mij, op ons.

Volledig in balans, vol vertrouwen én verbazing hang ik vervolgens in de lucht. Met mijn rug tegen de zijne aangedrukt. Ineens daalt er een diepe rust op me neer. Dit kan ik! Ik geef me volledig over en het voelt goed! Na een paar seconden pakt hij mijn handen weer vast en gaat in heel rustig tempo rechtop staan, zodat mijn voeten de grond weer vinden. Diep adem ik in-en-uit, om de vrijgekomen spanning af te laten voeren. Kalm draait hij me nog wat heen-en-weer en geeft me ter afscheid een schoudermassage.

Wegvallen van oordelen

Een halfuur later zitten M. en ik met een rosé op een overvol terras en schieten hard in de lach. Het begint een beetje door te dringen hoe bizar het is wat we zojuist gedaan hebben. Bizar, maar bijzonder. Ik sta verstelt van de verbondenheid die ik voelde met deze mensen, ook al zag ik ze soms niet – misschien juíst omdat ik ze niet zag. Oordelen vervallen snel als je iemand niet ziet en er niet mee praat. Je maakt contact op een dieper niveau: het punt waar geen oordelen meer zijn en je op een pure manier voor elkaar openstaat. Vertrouwen en overgave volgen dan vanzelf.

Enkele dagen later ben ik nog steeds vol van het avontuur. Wát een ervaring om je comfortzone te verlaten en zo te vertrouwen op vreemde mensen. Eigenlijk heb ik zes interessante gesprekken gevoerd, puur door gebruik te maken van mijn lichaam en gevoel.

Ik neem mezelf voor om voortaan meer open te staan voor anderen en minder te oordelen. Ja, zelfs als iemand een eeh… wel zeer bijzonder naveltruitje aan heeft.

Meer weten over tantra? Kijk eens op:

Artofloving of tantratraining 

6 gedachten over “Tantric Dance Workshop

  1. Ik vind dit een hele leuk blog, supergoed geschreven, want ik bleef tot het eind geboeid. En tegelijkertijd ook heel herkenbaar. Echt super om te lezen!

  2. Pingback: Spirituele ontwikkeling - 7 tips voor spirituele groeiBe Blissed – leven vanuit je hart

  3. Tjonge Lieke, heb je beschreven ervaring ademloos gelezen en zowat ook gevoeld. Mooi zeg… Dapper van je, om je over de drempel van gene(?) heen te zetten. Wat valt er veel te ontdekken als je je ogen sluit en stil bent… Liefs, Petra

    • Thnx! Ja, het was zeker een ontdekkingstocht ja, haha. Je ogen sluiten terwijl je eet zorgt er bijvoorbeeld ook al voor dat je veel beter proeft. Heel grappig idd wat ogen sluiten met je kan doen!

      • Tantra: heel wat mensen hebben een verkeerd beeld erover.
        In 1 woord is het jouw eigen zuivere lichaam leren kennen en aanvoelen.
        En Lieke je hebt hier een prachtige ervaring neergepend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

8 − zes =