Dit doet opruimen met jouw brein

medium_5370231966

Mijn werkkamer moest compleet anders. Ineens zag ik het. Dat leuke antieke bureautje was funest voor mijn werkhouding, want te hoog. Die zwarte boekenkast moest de deur uit, want te donker. En die troep moest maar eens weg, want te afleidend. Ik verkocht mijn bureau, kocht alvast wat mooie witte boekenplanken en kwam in een leegstaand pand precies de archiefkast tegen die ik wilde. De eerste stappen waren nog wel makkelijk. Ik had een visie hoe mijn mooie nieuwe werkkamer eruit zou komen te zien en begon er enthousiast aan. Maar toen…

Chaos, zooi en troep werden duidelijk zichtbaar. Vlekken op de muur, een spin tegen het raam, een dode vlieg op de grond. De inhoud van de acht laatjes van mijn oude bureau had ik in tassen en kratten gepropt, die nu overal verspreid stonden. Aaaargh!!

Ik ging tijdelijk in de keuken werken. De deur van mijn werkkamer bleef intussen angstvallig gesloten. Al die troep… Ik wist niet eens meer hoe ik eraan moest beginnen.

Op een avond spiekte ik om de hoek van de kamer en zette voorzichtig een eerste stapje naar binnen. Ik plantte mezelf op de grond, midden tussen alle verzamelde paperassen in en begon aan de eerste stapel papieren. Hmm, dit was best te doen. Stapje voor stapje dan. Ik verschoof nog wat kastjes heen en weer, zette een vol bloeiende orchidee op mijn bureau en verplaatste de computer terug naar de werkkamer. En ineens begon het ook in mijn brein te borrelen.

Hé, die cursus intuïtief schrijven die ik wil maken: dat wil ik niet online doen. Die wil ik live kunnen geven aan groepjes mensen. En zal ik wat extra hulp inschakelen voor die ene freelance klus? En als ik zo graag een column wil in een mooi magazine… misschien moet ik mezelf dan maar eens aan gaan bieden. Ik maakte een aantal duidelijke keuzes en ineens stroomden er ook leuke zakelijke verzoekjes binnen van mensen om eens een kop koffie te drinken.

Ik ben er nog niet. Er liggen nog meerdere plastic tassen verspreid in mijn werkkamer, boordevol uit-te-zoeken-zooi. Nog twee volle kratten boordevol je-weet-maar-nooit-spullen. En overal stapels tijdschriften en papieren. Nee, ik ben er nog niet. Maar ik zit op de juiste weg.

De weg naar meer ruimte. Meer lichtheid. Meer overzicht.

In mijn werkkamer.

Én in mijn carrière.

Een schoon, opgeruimd huis betekent dus echt een opgeruimd hoofd. Je schept letterlijk ruimte voor nieuwe plannen en ideeën. Heb jij ook een kamer of kast in jouw huis die jij graag wilt gaan opruimen? Geef hieronder je reactie!

Ps. Dit zegt jouw huis over jou 

 

(Bron foto / tags: kamer opruimen) 

6 gedachten over “Dit doet opruimen met jouw brein

  1. Momenteel zit ik weer in een opruimfase, “alles” moet weg of netjes opgeruimd worden. Eigenlijk meer het eerste 🙂 Geeft rust in mijn hoofd, heerlijk!

    Groetjes Claudia

  2. Dank je voor je boeiende verhaal. Twee jaar geleden wilde ik, nadat ik van mijn huisbaas een nieuwe keuken en toilet had gekregen, mijn huiskamer van top tot teen in een nieuw jasje steken. Ik verheugde me op de uitdaging en toen…………brak ik mijn rug en kreeg er meteen een hernia bij cadeau.
    Acht maanden thuis op een ziekenhuisbed in een metalen korset. Toen het niet wilde genezen kreeg ik een pittige operatie en werden de wervels met pennen en schroeven aan elkaar gezet. Maandenlang revalideren en daarna achter de rollator. Vreselijk veel pijn! Mijn vrienden vertelden me; jij bent zo’n schat, je staat altijd voor iedereen klaar en nu zijn wij er voor jou. Mooie woorden maar ik heb hen nooit meer terug gezien. Dat was bijna nog pijnlijker dan de lichamelijke pijn.
    Inmiddels is het me gelukt, ondanks de verwachtingen van de artsen, zonder rollator te lopen. Ik ben nu ruim 2 jaar verder en aan de kamer is nog steeds niets veranderd , simpelweg omdat ik dat lichamelijk echt niet meer kan en ook nooit meer zal kunnen. In mijn hoofd heb ik de hele kamer al vernieuwd en heb overal rond gekeken om me te oriënteren wat ik precies wil hebben en hoe ik het kan realiseren. Het zal nog heel wat voeten in de aarde hebben ben ik bang, maar in mijn hoofd is alles al klaar. Ik wacht op een boodschap van een engel, of een menselijke engel die me de weg wijst zonder dat ik schatten moet betalen aan een klusbedrijf.
    Zo hebben we allemaal onze weg te gaan.

    Groetjes,

    Suzanne

    • Hoi Suzanne, wow wat een indrukwekkend verhaal! Dankjewel voor het opschrijven daarvoor. En inderdaad: het is niet iedereen gegeven om zomaar op te gaan ruimen. Dat is ook zeker goed om te beseffen. Wat ontzettend fijn dat het je in ieder geval is gelukt om zonder rollator te lopen. Ik hoop heel erg voor je dat je hulp gaat krijgen bij het realiseren van je wensen. Want zo te horen heb je dat meer dan verdiend!! Dikke knuffel, Lieke

  3. Het leuke van opruimen is dat alles overzichtelijk wordt. En juist doordat krijg je ook in het lichaam meer overzicht.
    En juist door meer ruimte te maken in een woning of kamer maak je het ook gevoelsmatig ruimer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

achttien − zes =