Het nut van de zweethut

reiniging lichaam geest en ziel zweethut Ik krijg het al benauwd als ik het woord sauna hoor. En mijn kleren uitdoen voor een stoet vreemde mensen? Mwoah… liever niet. Toch zat ik vorige week naakt in een kleine donkere hut, samen met elf anderen. En in die hut werd het heter en heter en heter… 

Het zat al een aantal maanden in mijn hoofd: ik wilde een keer meedoen aan een zweethut-ceremonie. Waarom? Geen idee. Ik wist niet eens precies wat het inhield. Maar het verlangen was er – laten we het intuïtie noemen.

De stap dan ook snel gezet toen ik een zweethut-workshop voorbij zag komen op een festival waar ik graag naartoe wilde. Daar moest ik bij zijn! Veel research van tevoren deed ik niet. Ik wist dat het een ritueel was om je lichaam en geest te zuiveren en liet me graag verrassen door de concrete invulling.

Stan begeleidt het proces. Stan is alles wat je niet verwacht op een spiritueel bewustzijns festival. Een stoere, nuchtere vent, droge humor, bouwvakkerstyp. Maar Stan heeft het wel over engelenkaarten en over ‘hoog in je energie zitten’. Kijk, daar houd ik van. Paradoxen.

reinigen lichaam geest ziel oefening De zweethut is rond en laag en is gebouwd van wilgen of hazelaartakken. Hij wordt afgedekt met wollen dekens. Het zweethutritueel, de inipi, is een oud Indiaas gebruik, legt Stan ons uit. Het wordt al duizenden jaren gebruikt door de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika voor heling, spirituele groei en reiniging. Het is zelfs een tijd verboden geweest, omdat het als heidens werd gezien.

Er zijn allerlei verschillende soorten zweethutten. Sommigen zijn zo groot dat er wel 30 man in passen. Ook de ceremonies verschillen. Deze kunnen een hele dag duren, een hele nacht. Ze kunnen alleen met vrouwen zijn, of bijvoorbeeld met vaders en zoons.

Maken van tabakszakjes

Wij hebben een gemengde hut en met een beetje passen en meten passen we er met z’n elven in. Veel zweethut-mensen doen de ceremonie vaker. Ware zweethut-fans. Stan is dan ook verbaasd dat wij bijna allemaal beginnelingen zijn. “Soms begeleid ik een zweethut die al na de eerste ronde helemaal leegloopt,” vertelt hij. “Dan is het toch te heftig voor mensen.” Ook bij hem wordt de spanning nu opgevoerd. Gaat deze zweethut wel een succes worden?

De workshop begint met de kleren aan. Eerst maken we tabakzakjes, tabacoties. Een van tabakszakjes maken ritueel zweethut ceremonie de vele rituelen om tot jezelf te komen. Kleine stofjes in verschillende kleuren worden gebruikt om zakjes van te maken, waar je een aantal sliertjes tabak instopt – gezien als een heilig middel door veel stammen.

Aan ieder zakje kun je een intentie meegeven. Goede voornemens bijvoorbeeld, of een succeswens voor dierbaren. De hoeveelheid zakjes mag je zelf bepalen. Ik maak een slinger met 7 zakjes. Mijn goede intenties hebben te maken met het blijven volgen van mijn hart, contact houden met de aarde en mijn lichaam en tegelijkertijd de spirituele connectie houden.

Na de lunch is het zover

“Is er iemand claustrofobisch?” vraagt Stan. Een beetje schuchter steek ik mijn hand omhoog. “Eeh… nou… als het warm wordt, dan wel,” zeg ik.

Ik mag daarom als laatste de hut in, zodat ik het dichts bij de ingang (of eigenlijk uitgang) zit. Fijn!

Kleren gaan uit, handdoek gaat om. Alleen de handdoeken en onze tabacoties gaan mee de hut in. Allemaal lopen we eerst een rondje om de hut heen waarbij we even stilstaan bij alle vier de windrichtingen. Dan duiken we de hut in. Op handen en knieën, want veel hoger is het ding niet. We gaan op onze handdoek zitten en wachten in spanning af.

vuur zweethut ceremonie inipi opwarmen Hete lavastenen liggen inmiddels al een aantal uur op ons te wachten in het kampvuur buiten. Zo zijn ze goed opgewarmd en zullen ons al gloeiend doen zweten straks.

De vuurdrager – een jongen die buiten blijft staan – zal de stenen voorzichtig met een riek naar onze hut brengen, waar ze in een kuil worden gelegd. Deze kuil, precies in het midden van onze zweethut, is in de grond gegraven en het hoopje zand dat daar uit is gekomen, ligt nu voor de zweethut.

Naar goed Indiaas gebruik wordt precies dit zand straks weer terug in de kuil geworpen. Op die manier laat je de aarde achter op de manier zoals je hem hebt aangetroffen.

Het lastige van naaktheid

Terwijl de gloeiend hete stenen naar binnen worden geloodst, probeer ik een comfortabele positie te vinden. Naakt. Doordat ik bij de uitgang zit heb ik net iets meer ruimte dan de anderen. Dat scheelt. Toch zit ik nog een beetje met gebogen knieën, terwijl ik er zo relaxed mogelijk bij probeer te kijken. Waarom kan naaktheid toch zo lastig zijn? Waarom heb ik het idee dat ik niet perfect ben? En waarom werken mijn scheermesjes toch zo slecht?

Veel tijd om hierbij stil te staan is er (gelukkig) niet, want zodra de juiste hoeveelheid gloeiende stenen in de kuil liggen, gaat de uitgang dicht. Met dikke wollen dekens wordt de ruimte pikdonker gemaakt. En met pikdonker bedoel ik ook echt pikdonker. We zien geen hand voor ogen meer. Het enige zichtbare lichtpuntje zijn de roodgloeiende stenen.

Stan heeft een grote pot voor zich staan, gevuld met water. Hij zal telkens water op de stenen scheppen. En zo zal het dus steeds heter worden in deze kleine, donkere ruimte.

Ronde 1 gaat van start

Ieder van ons mag delen met de groep wat we willen loslaten op dit moment in ons leven. Iedereen stelt zich open en kwetsbaar op, zowel mannen als vrouwen. Mensen delen hun angsten, vervelende gebeurtenissen of verslavingen. Allerlei dingen die we los willen laten. Sommigen worden er emotioneel onder.

Aangezien het pikdonker is, is een goede communicatie cruciaal. Trek je het echt niet meer? Dan zeg je ‘Stop’ en wordt de uitgang open gemaakt. Als je iets wilt zeggen, noem je eerst je naam. Zodra je klaar bent met praten zeg je ‘Aho’. Een afkorting van een Indianen-groet: ‘Aho mi takye Oyasin. Aho.’ Oftewel: Wij zijn allen één. Gegroet!

Wij zijn allen één… Dat eenheidsgevoel begint zich steeds meer te ontwikkelen, naarmate we langer samen in de hut verblijven. Hoewel de ceremonie van de ene kant een individueel proces is (ik reinig mijn eigen lichaam en geest), is het samenzijn met anderen van grote waarde. Door de angsten en worstelingen van anderen te horen, besef ik des te meer dat ik niet alleen sta in dit leven. Iedereen heeft zijn eigen strubbelingen, hoe zeker iemand er van de buitenkant ook uitziet. Diep binnenin ons hebben we allemaal onze eigen onzekerheden en twijfels. En die verbondenheid, die schept een band.

Ik voel me anders dan ik van tevoren had kunnen bedenken. Ik voel me steeds fijner, krachtiger, relaxter.

In totaal krijgen we vier ‘rondes’. Tussendoor mag je even naar buiten voor frisse lucht. Ik blijf gedurende de ceremonie, die ongeveer 2,5 uur duurt, in de hut. Ik ben bang dat ik niet meer naar binnen wil als ik eenmaal buiten sta. Doordat ik bij de uitgang zit, kan ik mijn hoofd tussen de rondes door even naar buiten steken om naar frisse lucht te happen. Ook worden flessen water aangereikt waar ik gulzig en dankbaar van drink – heerlijk verfrissend!

Iedere ronde gebruikt Stan een kruid om de hut heerlijk te laten geuren: sweet grass, witte salie, munt en heilig hout. 

De schaamte voorbij

Hoewel ik in het begin nog met knieën gebogen zat, ga ik inmiddels precies zitten zoals ik dat wil. Juist ja, de schaamte voorbij. Sommige mensen liggen (daar is een beetje plek voor), onze lichamen druipen en dampen inmiddels van het zweet.

In ronde 3 wordt de hitte goed opgevoerd. De precieze hitte weet Stan niet goed. Maar hij schat in dat het zo’n 70 graden kan worden. Meer stenen worden in de kuil gedropt en meer water gaat eroverheen. We beginnen te zingen om de aandacht wat af te leiden van de hitte.

Terwijl ik dacht dat ik totaal niet tegen warmte kan, blijf ik me kalm voelen. Er zijn twee reinigen lichaam ziel geest oefening indianen ritueel inipikorte momenten dat ik even denk dat ik het niet meer trek. Maar dan herinner ik me wat Stan van tevoren tegen ons gezegd heeft:

“Ga niet vechten tegen de hitte. Dan verlies je. Omarm het juist. Verwelkom de hitte.”

Dat probeer ik dus op het moment dat de hitte me naar de keel wil grijpen. En het werkt verbazingwekkend goed.

Ik zing mee, deel mijn angsten, mijn verbeterpunten, ik deel mijn blijdschap en voordat ik het weet is ook ronde vier voorbij.

We mogen eruit!

Ooo, de frisse lucht is een heerlijk welkom op mijn dampende lijf. Met een handdoek om, scharen we ons rondom het kampvuur. Daar gooien we onze tabakszakjes in het vuur.

“Je straalt helemaal,” zegt iemand tegen me na afloop. Ook iemand anders vindt dat ik er geheel anders uit zie dan voordat ik de hut in ging. “Ja. Zo voel ik me ook,” lach ik. Ik geloof dat ik trots op mezelf ben.

Het is een haast euforisch gevoel dat door me heen stroomt. Mijn angst voor benauwdheid is weer een stuk overwonnen. Twijfels en onzekerheden zijn van me afgeschud. En alles heeft plaatsgemaakt voor een krachtig overwinningsgevoel.

I did it!

 

Zelf in de zweethut?

Het blijft lastig om krachtige rituelen in woorden te vangen. Als je echt nieuwsgierig bent, is er dan ook maar 1 advies: zelf ervaren. Op allerlei plekken in Nederland worden zweethutceremonies georganiseerd. Tik het maar eens in op Google en je vindt vast iets bij jou in de buurt. Ik dook de zweethut in op Landgoed Algoed, nabij Enschede. De begeleiding daar voelde voor mij heel goed en veilig – erg belangrijk bij een dergelijk ritueel.

 

3 gedachten over “Het nut van de zweethut

  1. Hallo, mijn naam is Mandy Struijck. Wat een prachtig verhaal over de zweethut. Ongeveer net zo was mijn eerste ervaring met de ceremonie, ik voelde me als herboren. Weliswaar op een andere plek maar de diepe ervaring van verbondenheid met de bron, mezelf en alles wat is maakte een enorme indruk op me.

    Vanaf augustus 2013 ben ik ook regelmatig te vinden bij Stan en Ron in Enschede en heb meerdere hutten meegemaakt. Ik vond het grappig wat je over Stan vertelde, ik vond ook van alles van hem toen ik hem de eerste keer ontmoette, gelukkig kon ik mijn vooroordelen gedurende de dag loslaten en genieten van de diversiteit in persoonlijkheden.

    De ceremonie brengt zoveel bij me naar boven dat ik weet dat ik dit eerder heb ervaren in vorige levens. Ik heb zelf ook een website voor intuïtieve coaching,
    reading/healing en sjamanisme. Hieronder staat de site vermeld, als je zin hebt om te kijken zou ik dat leuk vinden.

    De volgende hut op 8 december wordt ik het vak geleerd van vuurvrouw, of hoedster van het vuur. Als ik dit goed onder de knie heb dan ga ik zelf de vrouwenhutten gieten, dit zal ergens in 2014 zijn.
    Het zou leuk zijn als je dan nog eens een keer terugkomt, je bent altijd welkom.

    • Hey Mandy. Dankjewel! Wat mooi dat jij jezelf zo hebt gevonden in de zweethut. En wat ontzettend leuk dat je nu zelf vuurvrouw gaat worden! Dankjewel voor je uitnodiging – wellicht dat ik inderdaad interesse heb om nog eens een vrouwenhut mee te maken. Succes en veel plezier met alles. Liefs!

  2. Pingback: Meer inzicht in jezelf: van zweethut tot zingen | Be Blissed! Inspiratie voor een bewust leven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

17 − 13 =