Eerste Hulp Bij Angst

Tips & trucs: omgaan met zenuwen

Tips leven vanuit je hart, mindful leven, gelukkig, bewust, spiritualiteit, psychologie, persoonlijke ontwikkelingIk word wakker met een enorme knoop in mijn maag. Ik heb geen zin om op te staan en wel zin om al mijn afspraken voor de komende dagen af te zeggen. De knoop is eigenlijk meer een baksteen, rustend in mijn middenrif. Wat is er aan de hand? Ik ben van plan om een enorme angst van mezelf te overwinnen. Maar naarmate de betreffende datum dichterbij komt, des te misselijker ik word. Ik ga iets doen waar menig mens dolblij van zou worden. “Het is toch alleen maar genieten in plaats van stress?,” vraagt iemand verbaasd. Helaas. Voor mij is dit pure stress… Wat ik ga doen?

Ik ga alleen op reis. Of nouja, reis… Dat is wat groots gezegd. Ik ga een paar dagen alleen naar Parijs. Een mini-break. Gewoon omdat het kan en omdat mijn intuïtie mij volledig deze kant uit stuurde. Ik zag mezelf al langs de Seine slenteren, over vlooienmarkten struinen en in romantische cafeetjes zitten met mijn schrijfblokje. Diep van binnen wist ik best wel dat dit een van mijn grootste angsten is, toen ik mijn treinticket boekte. Maar dat negeerde ik  voor het gemak even.

Maarja. Nu is het twee dagen voor de uitgerekende datum en hebben al die romantische beelden plaatsgemaakt voor een flinke knoop in mijn maag.

Hoogste tijd voor mijn:

Eerste Hulp Bij Angst – startpakket

 Tip 1 Accepteer je angsten

Het eerste wat ik deed vanochtend toen ik de knoop in mijn maag voelde? Ik werd kwaad op mezelf.

“Lieke, ben je nu serieus gestrest om alleen naar Parijs te gaan?! Heel de wereld durft alleen te reizen. Pubers van zestien reizen alleen de wereld over (sterker: meisjes van veertien zeilen alleen de wereld over!).

“Wat stom dat je dit zo eng vindt. Je lijkt wel een klein kind! Dit moet juist leuk zijn.” En zo tierde ik nog even door. Daarna werd ik ook nog eens kwaad omdat ik dit een verwende angst van mezelf vind. “Ik durf niet alleen op reis. Nou poeh hee, er zijn wel grotere problemen in de wereld. Ik zou juist dankbaar moeten zijn dat ik naar Parijs kan gaan.”

Dus nu was ik: angstig, kwaad op mezelf én ik voelde me verwend en schuldig omdat ik zo zenuwachtig was. Great…

Ineens moest ik aan een recente meditatieles denken. “Alles mag er zijn,” zei de docente. “Welke gevoelens je ook hebt, alles mag er zijn.”

Oja. Ineens bedenk ik weer een van de belangrijkste lessen die ik ooit heb geleerd over angst. Accepteer je angsten. Oordeel er niet over, maar laat ze er gewoon zijn.

Dus spreek ik mezelf opnieuw toe:

“Ok. Ik vind dit eng. Maar dat mag. Ik mag dit eng vinden van mezelf.”

En ja, hoe suf het misschien ook klinkt: het werkt. Ineens stroomt er een bepaalde mildheid door me heen. Een accepterende mildheid voor mezelf.

Toproeier Joeri Bruschinski herinnerde mij daar ook een keer aan in een interview. Vlak voor een wedstrijd wordt hij doodmoe, krijgt hij buikpijn en moet hij tien keer naar de wc. “Het is niet prettig. Maar dat hoort er nu eenmaal bij,” zegt hij op die momenten tegen zichzelf. “Het belangrijkste is dat je accepteert dat je gespannen bent.” Vervolgens gaat hij leuke muziekjes luisteren om zichzelf af te leiden.

Tip 2 Kom je angsten onder ogen

Yes. Face your fears. 

Mijn beste truc zodra ik heftige emoties voel opkomen: schrijven. 

Dat kan eng zijn, want zo ga je recht door je emoties heen, in plaats van ze weg te duwen met alcohol, chocolade, sigaretten of andere afleidingen. Als ik mijn emoties even de aandacht en ruimte geef, worden ze eerst misschien wel wat groter, maar snel daarna zullen ze kleiner worden of zelfs helemaal uit het zicht verdwijnen.

Ik schrijf heel snel, gewoon alles wat er in me opkomt en ik let vooral niet op spelfouten. Tijdens het schrijven stel ik mezelf allerlei vragen: wat is er nu echt aan de hand? Wat voel je? Hoe komt dat? Waar komt dat vandaan?

Op deze manier komt er ineens een deel van mijn onderbewustzijn naar boven drijven. Voordat ik het weet heb ik allerlei verklaringen en inzichten over mezelf die ik vijftien minuten daarvoor nog niet had. Da’s pas een goedkope therapeutische sessie.

Zo doe ik het ook met mijn alleen-reizen-angst. Waar ben ik nu echt bang voor?

Dat is vooral de angst om daar ziek te worden. Om daar moederziel alleen kotsend boven de wc-pot te hangen van een vies hostel of café zonder enige hulp van buitenaf. Te ziek en zwak om zelfs nog terug naar Nederland te kunnen reizen. Dat is zo’n beetje my worst case scenario in een notendop.

Ik heb wel vaker gereisd, maar ik had altijd wel een back-up. Iemand reisde met me mee, wachtte op me in het buitenland, of kwam me een dag later nog gezellig achterna gereisd. Maar nu is er geen back-up aanwezig om voor mij te zorgen in geval van nood.

Het opschrijven ervan lucht al wat op. De angst sluimert niet meer onbewust in mijn lichaam rond, maar wordt nu steeds concreter. Daarna komt tip 3 goed van pas:

Tip 3 Onderwerp je angsten aan een kritisch onderzoek.

Dat kan bijvoorbeeld door het vragenlijstje uit The Work van Byron Katie te gebruiken.

1)   Is het waar?

2)   Kun je absoluut zeker weten dat het waar is?

3)   Hoe reageer je, wat gebeurt er, wanneer je die gedachte gelooft?

4)   Wie zou je zijn zonder de gedachte?

In mijn geval zou dat dus zijn:

Weet ik zeker dat ik ziek ga worden daar? (nee). Of: weet ik zeker dat ik geen hulp van buitenaf krijg? (nee) Hoe reageer ik wanneer ik het geloof? (ik word angstig, ziek, moe, stilletjes en teruggetrokken). Wie zou ik zijn zonder de gedachte? (vrolijk, positief, dankbaar en energiek).

Dit is een snelle wake-up call om weer in het hier en nu te komen. Hoezo zou ik in angsten gaan geloven die misschien niet eens uit gaan komen? Zonde van mijn tijd!

(Je kunt de vragen in allerlei situaties gebruiken. Merk je dat je negatief bent of heel gestrest? Probeer jezelf dan eens deze vragen te stellen. Of doe dit bijvoorbeeld samen met een vriendin, als je er zelf niet uitkomt).

Tip 4 Verleg de aandacht naar je sterke punten

Deze bedacht ik vanochtend onder de douche en ik voelde me instant een stuk beter. Ik kan me wel focussen op mijn reis-angst, maar daardoor ga ik me klein en zwak voelen. Maar, besloot ik: ik kan ook bekijken wat ik allemaal wel durf:

Ik durf in de lift, ik durf vreemden aan te spreken, ik durf alleen een huis te kopen, ik durf ontslag te nemen om te gaan freelancen en ik durf in tunnels (Matthijs van Nieuwkerk gaf in College Tour ooit toe dat hij daar bang voor is. Zeer indrukwekkend vond ik het dat hij zich zo kwetsbaar opstelde. Daarmee liet hij de studenten zien dat werkelijk iedereen zijn eigen angsten heeft.)

Bovendien ben ik niet bang voor de tandarts of voor hoge flats. En zo kan ik gelukkig nog even doorgaan. (Hier kun je trouwens lezen wat de tien meest voorkomende fobieën zijn).

Door mezelf te focussen op mijn sterke punten, voel ik me ineens een stuk sterker. Het is alsof ik letterlijk voel dat de positieve stofjes in mijn hersenen direct wakker worden en mij van hernieuwde energie voorzien. Nice!

Tip 5  Zie alles als levenslessen

Tenslotte de gedachte die me overal fijn doorheen helpt: ik bekijk alles als levenslessen.

Zo hoeven gebeurtenissen ook niet perfect te verlopen of helemaal naar mijn verwachting. Wat er ook gebeurt: ik leer mezelf steeds beter kennen, al mijn ervaringen zijn fijn meegenomen voor m’n persoonlijke ontwikkeling en ik blijf alles met open nieuwsgierigheid bekijken. Daarmee kan eigenlijk niks meer ‘misgaan’. Want wat er ook gebeurt: alles is goed.

Bovendien: iedereen heeft zijn eigen angsten om mee te dealen en dit is nu eenmaal de mijne. Ik spring er niet overheen, kruip er niet onderdoor, ik glip er niet langs, maar ik ga er dwars doorheen. En daar mag ik eigenlijk best een beetje trots op zijn.

Tips bewust en gelukkig leven, leven vanuit je hart

Bonjour Paris!

Ps. Hoe gaan jullie om met zenuwen of angsten?

10 gedachten over “Eerste Hulp Bij Angst

  1. Herkenbaar. Elk jaar op vakantie met de bus maar elk jaar toch zenuwen.
    En ik ga nog geen eens alleen op vakantie. Pak ook geruim op tijd de koffers zodat die stress al wegvalt. Zet van alles in mijn agenda zodat ik bepaalde zaken niet vergeet. Maar wat een gedoe altijd, maak het mezelf altijd zo lastig terwijl ik op vakantie gaan helemaal geweldig vind…
    Over 6 weken is het weer zover haha.

    Groetjes Claudia

  2. Hoewel ik een stresskip zal blijven, geeft je blog me zowaar een beetje rust. Bedankt daarvoor! Ik ben altijd erg gespannen en zie overal beren op de weg. Het idee van mij en een vriendin om daarom wat avontuur op te zoeken (lees: een festival in het buitenland bezoeken), was daarom misschien wat impulsief. BAM, dat ticket heb ik, dacht ik, nu kan ik niet meer terug. En die laatste zin die bleef maar door mijn hoofd galmen tot ik er (nu) ontzettend tegenop kijk. Dat is eigenlijk om een soortgelijke reden als jij: wat als ik ziek/zwak/misselijk word – in de bus, in het vliegtuig of op het festival? Dan zit ik daar opgesloten zonder enkel comfort, hygiëne of privacy. Probleem is dat ik door mijn stress altijd naar en misselijk word, dus vandaar mijn zoektocht naar tips om het tegen te gaan. Ik realiseer me ook wel: ik moet dit los leren laten. Ik probeer het nu meer en meer te relativeren, gooi er morgen mooi een reispilletje in en denk er ook oprecht over na om mijn irreële angsten met mijn reisgenote te delen, wie weet lucht het op..

    • Lieve Anna, Hopelijk is het goed gegaan en heb je nog kunnen genieten van het festival! En inderdaad: je gevoelens en angsten delen kan vaak opluchten (mits je een beetje een empathische reisgenote hebt :).
      En het accepteren is ook al heel krachtig. ‘Ok, ik voel me zo. Dat kan. Iedereen heeft zijn eigen angsten…’

  3. Even delen: ik moest erg lachen om wat je schreef bij tip 1; hoe je jezelf van angstig in no time ook nog ‘s kwaad op jezelf, schuldig etc had gemaakt! Herkenbaar 🙂 Mooi dat je zo open over je gevoelens etc praat! Ik zocht wat inspiratie bij het in praktijk brengen van een nieuwe manier van reageren op stress: vieren! Ofwel focussen op de gevoelens in je lichaam. Als ik alleen ben, lukt dat vrij aardig. Met iemand anders erbij is de volgende stap!

  4. Alleen reizen zou voor mij een regelrechte ramp zijn, dus wees allemaal ongelooflijk trost op jullie kunnen! Ik wou dat ik het kon. Ik heb al sinds mijn kindertijd reisangst en met ouder te worden is dat niet verbeterd. Integendeel: reisjes plannen om ze nadien te annuleren is mij al meer dan één keer overkomen. De weken voor mijn vertrek verander ik (de eeuwige optimist) in een zieke pessimist. Letterlijk ziek met hartkloppingen, zweten, misselijkheid en veel slapeloze nachten. Waar ik bang voor ben? Om nooit meer thuis te geraken, ruzie te krijgen met mijn reisgenoten, ziek te worden of dat er thuis iets ergs gebeurt met mijn familie of huisdieren.

    Ik weet dat ik op vakantie kan gaan: ik ben al in Spanje, Frankrijk, Oostenrijk, Cyprus, Turkije, Portugal, Tsjechië en zelfs Mexico geweest. Want eens ik daar ben verdwijnen al mijn klachten als sneeuw voor de zon maar je moet er natuurlijk wel eerst geraken. Het is voor mij op zich al een overwinning om te weten dat ik niet te enige ben met deze verschijnselen.

    Ik ben er zeker van dat je trip naar Parijs ongelooflijk is meegevallen en verwacht van mijn toekomstige citytrip net hetzelfde. Want als je een reis kan boeken, dan kan je er naartoe gaan ook? 🙂

    • Hey Marie,
      Ja, de trip naar Parijs is inderdaad heel erg meegevallen! Tussen de regels door heb ik er hier wat over geschreven destijds: https://www.beblissed.nl/wakker-worden-je-zit-in-je-droom/. Ik kwam er ook wel achter dat ik het gewoon leuker vind om samen met iemand anders op vakantie te gaan, maar ik ben wel trots op mezelf dat ik het wel heb gedaan. Voelt achteraf altijd heel bevrijdend als je je angsten verslagen hebt.
      Ik wens jou natuurlijk hetzelfde toe. Maar wees ook vooral niet te streng voor jezelf. In kleine stapjes kun je ook al hele leuke dingen doen. Eerst bijvoorbeeld eens een weekendje Barcelona of Madrid, of lekker de natuur in?
      Liefs!

    • Wat een eye-opener om dit te lezen Marie, ik heb namelijk precies hetzelfde. Ver weg gaan kan ik niet, dus blijven Duitsland en België over voor ons, maar dat vind ik niet zo erg. Weken van te voren begint de angst en die is in de week ervoor bijna ondragelijk, een paniekerig gevoel dat ik niet mag gaan! Zodra ik een dag op de bestemming ben en geslapen heb, is bijna alle angst weg… Ik heb tot nu toe nog niet hoeven te annuleren, maar ik heb er wel dicht tegenaan gezeten en zo gaat het deze keer ook… Ik zit weer in flinke angst en twijfel over annuleren, maar de gedachte aan annuleren beklemt ook, want de kinderen verheugen zich op de vakantie en ik wil hen niet teleur stellen.
      Hoe gaat het met jou inmiddels op dit gebied?

      • Hoi Erik, Wat vervelend dat jij hier ook zoveel last van hebt. Wel heel fijn dat je nog niet hebt hoeven annuleren tot nu toe. Maar poeh, wat een energie zal het je allemaal kosten…
        Ik heb gister toevallig op mijn andere site een korte blog geschreven over paniekaanvallen, hoe ik ermee omging, en hoe je ze kunt voorkomen. (Paniekaanval: wat te doen).

        Zie deze link: http://herstellenvanburnout.nl/paniekaanval-wat-te-doen/.

        Wellicht heb je er iets aan! Liefs, Lieke

        • Dank je wel Lieke!
          Het kost inderdaad vreselijk veel energie en ik word er af en toe gek van. Volgend jaar voor ons geen vakantie, want dit is niet meer te doen, het is al het zoveelste jaar op rij en elk jaar wordt het erger.
          Ik probeer deze week door te komen en dan zaterdag weg te gaan, maar als ik het niet red, dan is annuleren dit keer wel een optie. Ik hoop dat het gevoel niet veel sterker wordt, maar ik ga in ieder geval kijken of ik iets met je tips kan.
          Ik ben inmiddels al ruim 3 jaar bezig met verschillende therapieën, maar veel geholpen heeft het nog niet. Het enige dat echt helpt is annuleren en dan is gelijk alle angst weg, maar ik ben bang dat ik dan faal en heel teleurgesteld in mezelf ben, dus dat is echt een laatste redmiddel…

  5. Ik ga vaak alleen op reis (in een onbekende groep). Dit maakt mij ook enorm angstig, vooral de eerste dagen van de reis kan ik mij enorm rot voelen, maar dit weet ik op voorhand. Waarom ik dit dan doe? Om mijn angst te overwinnen. Bedankt alvast voor de tips en veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

4 × 5 =