Loslaten lukt veel beter met deze vraag

loslaten tips

Oh boy. Wat een zomer is het geweest. Een achtbaan waarin ik alle kanten op geslingerd werd.

En mijn emoties deden lekker mee in die achtbaan.

Diepe angsten kwamen boven drijven. Blokkades. Onzekerheden.

Alles kwam op scherp te staan.

En ik begon te twijfelen.

Aan alles. 

Wat wil ik van het leven?

Dat was de vraag die ik mezelf voortdurend stelde.

Wil ik meer reizen? Of juist mijn eigen stad meer ontdekken? Wil ik samenwonen, of alleen? Hoe ga ik mijn geld verdienen? Wat wil ik met mijn blog? En met mijn trainingen? Wil ik wéér een jaar zoveel achter beeldschermen doorbrengen? Of juist meer in de natuur zijn?

En hóe dan?

En ondertussen, terwijl al die vragen rondzongen in mijn hoofd, dreigde ik homeless te worden.

Nougoed, ik kon altijd bij vriendinnen terecht. (De lievelingen!). Dus écht op straat belanden zou ik niet.

Maar toch voelde het alsof er flink aan mijn basis gesjord werd. Mijn diepe vertrouwen in het leven werd grondig uitgetest.

Blijf je vertrouwen op het leven, ook al ga je door een diepe storm?

Ik probeerde het.

Het ging absoluut niet zonder slag of stoot.

Mijn eigen huis was verkocht per 1 augustus. Een huis dat ik kocht vlak voor de financiële crisis. De hypotheek was inmiddels onbetaalbaar geworden. Ook het huurhuis van mijn vriend was opgezegd.

Dus nu zochten we iets betaalbaars.

In Utrecht.

Ahum.

Vier weken van tevoren hadden we nog geen ander huis om in te wonen.

Drie weken van tevoren… nog niks.

Twee weken van tevoren?

Nee. Niks. Nada. Niente.

Controle loslaten: maar hoe dan?

Al zoekende naar een nieuw onderkomen, spendeerde ik urenlang achter de computer.

Fietste door de stad.

Plaatste oproepjes.

Waar wás dat nieuwe huis van ons toch?

 

Tien dagen van tevoren?… Nope.

Geen huis.

Dan maar op een camping wonen? Van alle spanning wilde ik het liefst van al mijn spullen af.

Negen dagen van tevoren.

Nog niks

 

Acht dagen van tevoren?

Niks.

 

En toen.

Op het allerlaatste nippertje.

 

Zeven dagen voordat ik mijn huis uit moest, kwam het verlossende woord.

 

Er was een woning voor ons.

Via de woningbouw, waar ik inmiddels tien jaar stond ingeschreven.

 

Voelde deze woning direct goed?

Nou nee. Zeker niet.

 

Maar this was it.

Dit was het huis waar wij (mijn vriend, zijn kinderen, ik en poes Daantje) zouden gaan wonen.

 

En ineens drong het tot me door.

Ik had al die tijd de verkeerde vraag aan mezelf gesteld.

Soms gaat het er niet om: wat wil ik van het leven?

Maar dan is de juiste vraag: wat wil het leven van mij?

En het leven slingerde me dit huis in.

 

De eerste dagen na de verhuizing was ik vooral moe van alle stress. Ik baande me een weg door de verhuisdozen heen, om neer te ploffen op de bank.

En langzaam realiseerde ik me iets raars.

Had dit huis niet alles wat ik me vooraf had gewenst?

Een heel licht huis.

Rustig.

Vlakbij de stad.

Onderhoudsvriendelijk.

Een zonnig balkon.

Betaalbaar.

 

Terwijl de stress zakte, konden mijn ogen zich langzaam weer openen.

Net als mijn hart.

En eindelijk, eindelijk, kon ik de schoonheid weer zien.

Van het leven.

En van dit nieuwe huis.

 

De kinderen van mijn vriend kwamen terug van een heerlijke vakantie. En de eerste avond dat ze bij ons doorbrachten, kwam de laatste check.

 

Als voornaamste had ik gewenst: iedereen moest zich thuis voelen in ons nieuwe stulpje.

 

En?

Het antwoord kwam dezelfde avond al.

 

‘O, ik voel me hier al he-le-maal thuis,’ zeiden de jongens (bijna) in koor.

 

Wonderlijk.

 

Het leven ontvouwt zich toch altijd weer op haar eigen wijze.

 

Ps. Lichter leven. Intens genieten. En ruimte voor jezelf creëren. Klinkt goed, toch? Op 12 september begint Follow your Bliss weer. Een intense 7-weekse training waarin jij jouw diepste wensen gaat omarmen. Ik begeleid jou graag op weg naar meer levenslust & lichtheid. Nog niet aangemeld? Klik dan hier voor meer informatie en om jezelf in te schrijven. 

 

8 gedachten over “Loslaten lukt veel beter met deze vraag

  1. Hallo Lieke, wat mooi dat je er nu weer beter instaat. Ikzelf word ook behoorlijk GETEST zou ik maar zeggen. Mijn man en ik zijn 10 jaar uit elkaar waarvan 8 jaar officieel. We hadden samen een woning ,ik heb mijn deel eruit gehad. Hij kon geen nieuwe hypotheek voor elkaar krijgen dus mijn naam stond er nog steeds in. Na 8 jaar heb ik het wel gehad en heb ik met hem gesproken dat het Nu serieus is en hij toch moet zorgen dat hij een nieuwe hypotheek neemt , dit lukt weer niet i.v.m. zijn leeftijd , de chalet die hij heeft wil hij niet verkopen evenals de woning. Doordat ik er nu op sta dat hij er werk van maak , zijn mijn kinderen zich ermee gaan bemoeien en komen nu niet meer bij mij, gelukkig mag ik wel Skype met,en bellen met mijn klein zoon. Op dit zelfde moment veel problemen met de bewonerscommissie waar ik sinds 1,5 jaar in zit hetzelfde met mijn vriend die me dreigde in DESTEEK TE LATEN i.v.m. allerlei moeilijkheden waar ik in zit Dit zou dan de 3 keer worden, gelukkig is dit weer goedgekomen. Ik ben chronisch ziek , ook hier heb ik van geleerd de zin van ziek zijn. Het enigste waar ik in getriggerd word is het woord IN DE STEEK GELATEN Mijn ouders hebben nooit geaccepteerd dat ik trouwde mijn 2de huwelijk en lieten me IN DE STEEK, heb van alles geprobeerd maar kreeg niets voor elkaar ook mijn broer en zussen bleven bij mij weg , waar later mijn ene broer en zus terug kwamen. Het enigste waar ik Nu mee bezig ben is OM ME ZELF NIET MEER IN DE STEEK TE LATEN. Ik stond voor iedereen altijd klaar en mijn huis stond voor vrienden in nood open , maar ben ook veel gebruikt en misbruikt , terwijl ik vroeger sexueel ben misbruikt .Dit zijn allemaal triggers voor mij om mij NU niet meer laten te gebruiken en misbruiken Dat mijn kinderen Nu niet meer komen ligt mijn grootste pijn. zijn natuurlijk ook positieve momenten geweest , ik ben na jaren weer uit de rolstoel gekomen, en heb wel veel hulp in de week ,maar red me wel en door de ervaringen heen heb ik veel geleerd en ben ik geworden wie ik NU ben. Ik weet dat ik alles nu mag loslaten en vertrouwen mag hebben en houden.Wens je heel veel geluk in je nieuwe huis , en vind het heel erg veel respect voor je dat je dit deelt , dank je wel door je ervaringen te delen met ons .Heel veel liefde en lichtpuntjes in je leven lfs Gineke

    • Dankjewel voor je eerlijke verhaal Gineke! En wat mooi ook, de draai die je hebt gemaakt: dat jij vooral jezelf niet meer in de steek wilt laten. Want daar draait het vaak om, dat we niet liefdevol genoeg naar onszelf kunnen (durven?) zijn. Ondanks alle pittige dingen die je hebt doorstaan, chapeau dat je dat eruit hebt gehaald! Liefs, Lieke

  2. oh Lieve Lieke wat ontzettend spannende tijd is dit geweest en wat een openbaring. Dank je wel voor de wijsheid….wat wil het leven van mij…Rust en liefde in je nieuwe huis xx

  3. Wat fijn dat je er weer bent!
    En jouw verhaal is heel herkenbaar.
    Wij moesten een koper loslaten ondanks het goede bod dat hij had gedaan gewoon omdat hij aan ons vroeg om binnen 3 maanden het huis uit te zijn. We hebben nog niets anders dus dat werd wel erg kort dag. Het voelde niet goed. Ondanks de onzekerheid of er ooit nog zo’n prijs voor ons betaald zou worden, hebben we nee gezegd. En toen heb ik gevisualiseerd dat er een bieder zou komen en dat we een deal maakten die voor ons wel goed voelde. Ik zei tegen mijn man: weet je al dat dezelfde bieder terugkomt? Wie schetst mijn verbazing toen het na 2 dagen dus werkelijk gebeurde!!! Hij kwam terug en we hebben in alle redelijkheid een langere termijn bedongen. Nu kunnen we in “alle rust” naar een nieuwe plek gaan kijken. En ja ook met de vraag: wat wil het leven van mij.
    Veel plezier in je nieuw huis Lieke!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

5 × twee =