Geef nooit ongevraagd advies

Tips leven vanuit je hart, mindful leven, gelukkig, bewust, spiritualiteit, psychologie, persoonlijke ontwikkeling

Herken je het gevoel dat je tegen een muur praat? Dat je bij vrienden of vriendinnen ziet dat ze de verkeerde richting uitslaan, maar ze niet willen luisteren naar je advies? Dat komt omdat het geven van advies vaak helemaal niet zo slim is. Daarmee ondermijn je namelijk de innerlijke wijsheid van de ander om zijn of haar eigen pad (terug) te vinden. Toch kun je anderen wel degelijk helpen. Ook zonder jouw goedbedoelde adviezen. 

Ook ik voel soms de onbedwingbare behoefte om vriendinnen van allerlei adviezen te voorzien. (In de trant van: Stop met die relatie! Stop met die baan! Stop met die pillen!)

Vaak probeer ik dan toch wijselijk mijn mond te houden en denk terug aan al die keren dat ik zelf ongevraagde adviezen kreeg (die ik vanzelfsprekend niet opvolgde ;)).

Waar komt die allergie toch vandaan voor vrienden die jou de les lezen?

In een interview met organisatiepsycholoog Edgar Schein wordt dit fenomeen mooi uitgelegd. Dat komt namelijk omdat je daarmee een sociale ongelijkwaardige relatie creëert. Als jij advies geeft, plaats je jezelf daarmee onbewust hoger op de wijsheidsladder. Vaak hangt er een air omheen van: ‘Ik weet het wel beter’. De ander voelt zich daardoor minderwaardig en zal defensief reageren op jouw hulp.

Natuurlijk bedoel je dit allemaal niet zo betweterig, maar voor de ander voelt dit vaak wel zo. Door jezelf als ultieme expert op te werpen, maak je de ander kleiner en haalt hem daarmee uit zijn eigen kracht.

(Dat is ook de reden waarom je beter geen ongevraagde zelfhulpboeken cadeau kan geven aan vrienden. De ultieme vorm van ongevraagd advies geven!)

Ook ouders doen het vaak bij hun kinderen. “Weet je wat jij moet doen?,” zeggen ze als dochter of zoon met een probleem thuiskomt. En vervolgens rolt er een goedbedoeld advies uit hun mond. Daarmee laten ze hun kind niet zelf oplossingen bedenken, terwijl dat juist zo krachtig kan zijn.

Hoe kan het dan wel? Schein heeft het over humble inquiry. (Mooi woord: humble!) Oftewel: nederig onderzoek.

In plaats van direct met een advies te komen, onderzoek je eerst het probleem of vraagstuk samen met de ander. Dat kun je doen door vragen te blijven stellen. Uiteindelijk probeer je te kijken of de ander met een eigen oplossing kan komen. (En ja, dat kan soms langer duren dan jij zou willen). Ook psychotherapeuten en managers hanteren deze techniek om mensen te helpen in hun persoonlijke ontwikkeling.

Stel bijvoorbeeld vragen als: Wat denk jij dat het probleem is? Wat heb je tot nu toe geprobeerd? En wat is je doel?

Soms ligt ‘de oplossing’ al op het puntje van jouw tong. Toch zul je bij jezelf steeds weer moeten nagaan of jij wel 100% zeker kan zijn van jouw oplossing.

Ik moet daarbij altijd denken aan een fragment uit de (steengoede!) film As it is in heaven. Het koor wil graag aan een wedstrijd meedoen, maar de dirigent vindt dit geen goed plan omdat hij daar slechte ervaringen mee heeft. Dan vraagt een koorlid aan de dirigent: “Hoe weet jij nu wat goed voor ons is?”

Dat is vaak wat er gebeurt. Jij reageert op de situaties van anderen vanuit jouw eigen perspectief (jouw eigen angsten?) Maar dat hoeft niet te betekenen dat dit ook de beste weg voor de ander is. Hoe weet je zo zeker dat de ander nu met zijn baan moet stoppen? Wellicht komt er nog een hele grote levensles aan of een supergave kans die jij ook niet voorzien had?

Het mooie is trouwens, als je op deze manier ‘humble’ je mond probeert te houden zul je merken dat mensen steeds vaker om jouw advies gaan vragen. En ja, dan mag je wel fijn je wijze raad geven. Hoewel je ook op dit punt altijd voorzichtig moet blijven dat je niet overmoedig wordt.

Maargoed… Dat is ook maar gewoon mijn humble advice 😉

Meer lezen? Schein schreef een boek over helpen: Helping. How to offer, give and receive help

7 gedachten over “Geef nooit ongevraagd advies

  1. “vroeger” toen ik nog wat jaren jonger was, kreeg ik (man) vaak te horen van “die meid daar is nog vrij, niets voor jou ??” Waarop ik altijd antwoordde van: Nu niet meer. Waarop ik echt boos werd en vertelde van: Als ik nu achter haar aan ga, blijf ik het idee hebben dat dat niet MIJN IDEE was maar jouw “commando” Iedere vrouw die mij op deze manier werd opgedrongen, daar heb ik geen maar dan ook geen enkele poging meer voor gedaan.
    Begrijpen ze dan echt niet dat ze met dat bemoei het voor mij onmogelijk hebben gemaakt om zelf te kiezen of ik achter die meid aan ging ja dan nee. Toen ik eindelijk een (10 jaar jongere dan ik) vriendin had, vertelde zij zomaar uit het niets dat zij op advies van haar vader aan de pil was gegaan. Seks??? daar hadden we het nog niet eens over gehad. Ben onmiddellijk met haar gestopt. Dit voelde voor mij als vrijen op commando van haar vader. Nee dit was voor mij de druppel om te besluiten om vrijgezel te blijven.
    hetgeen ik dus nog steeds ben.

    • Ongevraagd advies krijgen kan inderdaad erg irritant zijn! Uiteindelijk is het fijn om van binnen naar buiten te leven. Echt zelf gaan voelen wat jíj wilt. Ongeacht wat anderen daarover zeggen.
      Mensen kunnen dan zeggen:
      Die vrouw is niks voor jou.
      Of: die vrouw is perfect voor jou.

      En beiden is prima. Laat ze maar lekker zeggen!
      Het maakt dan allebei niks meer uit, omdat jij vanuit je kern voelt én beslist.
      Liefs!

  2. Hoe kan ik dit artikel delen op Facebook, staat wel mogelijkheid, maar lukt niet. Ontzettend goed artikel, zouden vele van mijn kennissen eens iets van kunnen leren.

  3. Dat de ongevraagdadviesgever het bekijkt vanuit het eigen perspectief is denk ik inderdaad een aspect. Het zou zelfs zo maar kunnen zijn dat er vanuit het perspectief van de ongevraagdadviesgever blijkbaar een probleem is bij iemand, terwijl er vanuit het perspectief van diegene helemaal geen probleem is. Een ander aspect is denk ik het ontbreken van zelfverzekerheid. Iemand moet zich daarom steeds laten gelden, onder andere in de vorm van ongevraagde adviezen geven. Maargoed… Dat is ook maar gewoon mijn humble advice ?

    • Of misschien is er wel een probleem en weet de persoon die raad krijgt het wel maar precies zoals in het artikel gezegd neemt dat raad geven door vrienden buren ect alleen maar minder moed om het probleem op te lossen, integendeel, het put uit en is totaal contraproductief want neemt energie weg van de persoon die raad krijgt om zefl iets aan de sitaatie te doen, trouwens raad geven (tenzij erom gevraagd echt), is meestal het omgekeerde van hulp, aandacht begrip en support is veel “socialer” en “vriendschappelijker” . Trouwens nooit op gelet dat diegene die altijd overal als oplossing komen aandraven met wie wat zou moeten doen, meestal diegene zijn die beter eens in eigen boezem zouden moeten kijken, zelf overlopen van problemen en toestanden, en als toppunt zelf helemaal niet kunnen verdragen dat je raad geeft, laat staan dat je zegt dat je dat gepreek, liefst nog totaal op fout moment en foute manier echt niet waardeert .
      Goed artikel en waarheid als een koe! Ik las ooit ergens in de knack dat op nr 1 van redenen waarom huwelijken stuk lopen “raad geven” staat, dus het gaat echt wel om een probleem als iemand altijd zo reageert wanneer iemand anders met iets zit .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

13 + 17 =