Wat alle kinderen weten en volwassenen zijn vergeten

mindstyle blog, intuïtie volgen, intuïtie ontwikkelen

MINDFUL MONDAY – Het is wonderlijk hoe goed je als klein kind al wist waar je blij van werd, waar je levenslust van ging stromen. En even wonderlijk hoe die intuïtie ook weer compleet weg kan zakken. Doordat je je teveel gaat aanpassen aan je omgeving, of omdat je onzeker wordt, te perfectionistisch, of te meegaand. 

Als kind speelde ik bijvoorbeeld piano, zong ik liedjes op scoutingkamp, studeerde ik dansjes in met vriendinnen, schreef ik brieven met penvriendinnen en creëerde ik songteksten met als titel bijvoorbeeld Mysterious guy

(Enkele maanden later kreeg Peter André trouwens een grote hit met het liedje Mysterious Girl. Voor mij een teken dat mijn liedje óók een grote hit had kunnen worden, haha. Tja, ik was een jaar of 14…).

In de jaren vanaf mijn pubertijd verdwenen deze passies grotendeels van het toneel. Ze maakten plaats voor studie, stages, stappen, drank, bijbaantjes, vriendjes, televisie kijken, en nog meer stappen. Dansen deed ik nog wel in de kroeg. Maar niet meer zo vrij als voorheen. In de kroeg word je toch bekeken en wil je er leuk uit blijven zien.

Ik vind het heerlijk om mijn oude passies, die altijd in mijn ziel zijn blijven zitten, weer op te pakken. Zo vertelde ik vorige week al over mijn heerlijke danservaring op Buitenkunst. Daarnaast zit ik vaak achter de piano, schrijf ik songteksten, en ben ik heerlijk aan het zingen.

En hé, die brieven schrijven aan penvriendinnen… dat lijkt eigenlijk best veel op het schrijven van mijn blogs. Een oude hobby in een nieuw jasje gestopt.

Vanaf je geboorte zit er een enorme berg gelukspotentie in jou. Een weg, uitgestippeld, speciaal voor jou, waar jij dolblij van wordt. Er staan allerlei passies en talenten te popelen om tot leven te komen. 

Hoor mij! Geniet van mij! Ik laat jouw levenslust weer stromen! 

Als je die weg volgt van jouw unieke passies, dan gaan je ogen weer stralen en voel je de vrijheid en blijdschap van het leven door heel je lichaam stromen.

Je intuïtie weet de juiste weg… Het is de kunst om je oordelen opzij te zetten en het gewoon te gaan dóen. Dat is wat ze noemen: Follow your Bliss.

Zorg jij dat je jouw passies niet vergeet?

Nu wil ik heel graag van jou weten: welke hobby’s had jij als kind en heb je weer opgepakt? Of misschien is er iets dat je graag wilt oppakken, maar wat je nog niet hebt gedaan? Laat hieronder je reactie achter, ik ben benieuwd! 

11 reacties op “Wat alle kinderen weten en volwassenen zijn vergeten

  1. Wat laten we ons als volwassenen remmen hè, door angsten, onzekerheden en negatieve overtuigingen. Zo jammer! Met je hele hart je intuitie volgen, dat is de oplossing. Ik heb sinds een aantal maanden het creatieve in mij weer opgepakt. Heerlijk! 🙂

    • Jaaa, zeker jammer ja! En heerlijk als je de verlangens van je ziel weer op gaat pakken. Inderdaad, je intuïtie durven volgen. Dat is een prachtige weg om te gaan… Wat leuk om te horen dat je jouw creativiteit weer lekker laat stromen. Veel plezier op je reis!
      Liefs,

  2. Heerlijk artikel. Je ligt een stukje ”voor” op mij. Ik begin me al deze dingen ook net te realiseren en ben er erg druk mee bezig op het moment. Ik kon eerder zwemmen dan lopen. Serieus! Ik heb tot aan mijn puberteit gezwommen op een behoorlijk hoog niveau. Ik genoot er intens van. Drie maanden geleden, na ruim 20 jaar, heb ik het weer opgepakt en het is werkelijk puur genieten. Het was alsof ik thuiskwam.

    Goh wat ben ik blij dat ik je blog gevonden heb! 🙂

    • Eerder zwemmen dan lopen!!? Wow, ik wist niet dat dat kon, haha. Prachtig gezegd: ‘Het voelde alsof ik thuiskwam’. Dat gun je toch iedereen, zo’n geluk? Heel veel zwemplezier voor de toekomst. En verder leesplezier natuurlijk met mijn blog :). (Ps. Heel erg leuk te horen dat je zo blij bent ermee).

      • Oké oké, mijn moeder moest me wel omhoog houden tijdens het zwemmen, maar ik voelde me duidelijk meer op mijn gemak in het water dan op het droge. Als het goed is heeft mijn moeder nog een foto daarvan. Ik zal ‘m eens vragen aan haar. Dat zal me goed doen!

  3. Ik schreef als kind/puber gedichten.
    Ik heb ze eenmaal voorgelezen aan een buurmeisje, die begon zo hard te lachen….
    Ik heb mijn gedichten verscheurd.
    Nu ben ik 54 en sinds iets meer dan een jaar schrijf ik een blog, er staan zelfs al enkele gedichten op, en iedereen kan en mag ze lezen 🙂
    Trouwens, wat een leuk blog is dit, ik heb het net ‘ontdekt’ en zit nu iedere ochtend een paar stukjes te lezen.
    Een nieuwe inspiratiebron voor mij

    • O, wat ontzettend stoer en goed dat je dat weer hebt opgepakt! Ik denk dat zo’n ervaring heel herkenbaar is voor veel mensen – dat je uitgelachen werd door anderen. Of dat anderen heel kritisch op je waren. En dat je daardoor je passies maar laat varen…
      Ik kreeg ook een keer een stomme reactie op een artikel dat ik had geschreven, terwijl ik zelf helemaal trots was dat het een coverstory werd voor een groot vrouwenblad. Pff, daarna was ik ook een tijdlang erg onzeker of schrijven wel bij mij past. Gelukkig heeft me dat niet weerhouden om mijn eigen blog te starten.
      Ps. Heel erg leuk dat je mijn blog ontdekt hebt en lekker aan het neuzen bent door de artikelen!! Veel plezier ermee :).

  4. Bedankt Lieke, ontzettend leuke blog weer! Ik herken mij hier ook in. Ik heb mij vorige week na 15 jaar weer opgegeven voor klassiek ballet. Nooit gedacht dat ik dit op mijn 27e weer zou oppakken, maar ik werd er vroeger zo blij van! Waarom niet? 🙂

  5. Hoi Lieke,Je hebt weer een fijne blog geschreven!Nou de rolschaatsjes van vroeger zijn bij mij verruild voor skeelers,Heerlijk door de polder met de wind door je haren zonder muziek en telefoon ,echt Me-time!Fijne dag voor iedereen ,Liefs X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.