De weg naar mijn boek

Tips leven vanuit je hart, mindful leven, gelukkig, bewust, spiritualiteit, psychologie, persoonlijke ontwikkeling

“Over drie weken is mijn boek af!” zeg ik triomfantelijk tegen een vriendin terwijl we genieten van de prille zomerzon. Ze kijkt me verbaasd aan. “Nouja… ik heb er deze week alweer niks aan kunnen doen,” vervolg ik mijn verhaal. “Er kwam vanalles tussen. Maar ik ben wel een boek aan het lezen over een vrouw die in 13 dagen een bestseller schreef. Daar ben ik zo geïnspireerd door geraakt!,” jubel ik enthousiast door terwijl ik mijn ligstoel nog een standje lager zet. 

Nu kan mijn vriendin – die op deze zaterdagmiddag al een werkdag erop heeft zitten -haar lachen niet langer inhouden. “Ahja…,” kan ze alleen maar uitbrengen.

Zijdelings kijk ik haar aan en denk terug aan alle enthousiaste verhalen over mijn toekomstige boek die ik al heb verteld aan iedereen die het maar horen wilde.

Dan zei ik zoiets als:

“Het wordt een werkboek voor mensen met stress en burn-out. Heel praktisch. Mensen moeten er ook echt in gaan schrijven. En het richt zich op het lichaam, de geest en de ziel. Eigenlijk is dit het boek dat ik zelf had willen hebben.”

Vragen die op me werden afgevuurd probeerde ik zo nonchalant mogelijk te beantwoorden.

– “Heb je al een uitgever dan?”

– “Nee, dat ga ik zelf doen.”

– “Hoe ga je het verkopen?”

– “Nou, via mijn eigen site. Ik stuur de boeken zelf op naar mensen. Met een leuk kaartje erbij.”

Liefst breng ik het gesprek dan zo snel mogelijk weer op het doel van mijn boek:

“Mensen moeten hun innerlijke kracht en wijsheid er weer door terugvinden. Een inspirerend boek zonder vermanend vingertje. En ook gewoon heel nuchter.”

– “Hoeveel hoofdstukken moet je nog?”

– “Tja… Beetje lastig te zeggen. Ik schrijf alles een beetje door elkaar heen.”

Ik moet eerlijk bekennen: mijn missie wordt steeds zwaarder. Op de meeste dagen ligt mijn huis bezaaid met vieze vaat, rondslingerende notitieblaadjes en afgekloven repen chocolade. Want tja, ook nog het huishouden in goede banen leiden? No way. Ik krijg plotselinge huilbuien omdat ik het gevoel krijg dat ik alles alleen moet doen. En de dagen die ik helemaal heb vrijgemaakt voor het werken aan mijn boek verlopen altijd anders. Een kraambezoek hier, een lang telefoongesprek daar, en plots is er weer een week verdwenen.

Toch ga ik met babystapjes door. Een uurtje in de ochtend, een paar alinea’s in de namiddag.

“Dit boek moet er gewoon komen,” blijf ik diep van binnen voelen. Dat innerlijk vertrouwen is zo sterk dat niemand me daar vanaf kan helpen. Gelukkig helpt het inspirerende in-13-dagen-geschreven-boek een handje mee. Ook deze schrijfster tikte haar letters tussen alle dagelijkse rompslomp door.

In haar boek lees ik dat je juist tot de mooiste resultaten komt als je veel weerstand ervaart. En dat kleine zaadjes ook eerst diep in de modder zitten voordat ze pas uitgroeien tot de allermooiste bloemen.

Ik heb me er inmiddels bij neergelegd: dagenlang achter elkaar verzinken in mijn boek zit er niet in. Geen romantisch getuur over de oceaan waarna ik moeiteloos in een flow mijn volgende hoofdstuk schrijf.

Maar wel: blijven vasthouden aan mijn doel en weten dat iedere minuut mooi is meegenomen. Op 20 april, de dag dat ik 34 jaar word, wil ik in ieder geval de eerste versie  in mijn handen houden. Houden jullie me aan mijn woord?

Mooi. Dan ga ik nu nog even mijn inspirerende boek uitlezen. Ter motivatie.

Ps. Het boek waar ik het over heb is trouwens Vrouwenpower van Christine Pannebakker.

6 reacties op “De weg naar mijn boek

  1. Pingback: Burn out klachten? Behandeling door cursusBe Blissed – leven vanuit je hart

  2. Zet ‘m op, Lieke! Ik heb tijdens het schrijven van mijn proefschrift ook veel deadlines aan mezelf gesteld. Binnen reële grenzen, wat trouwens voor mij ook een goeie oefening was (want soms wilde ik veel te veel) 😉
    Maar deze markeerpunten hebben mij wel goed geholpen, want trouw zijn aan mezelf en integriteit zijn waarden die mij in mijn kracht doen staan!

    • Thnx voor je lieve reactie! Ja teveel willen is zeer herkenbaar ja. Ik geloof dat deze deadline nu wel haalbaar moet zijn. Ik wilde eigenlijk de eerste drukproef al afhebben op 20 april (incl vormgeving, eindredactie, juiste drukkerij zoeken), maar ik kwam er gister achter dat dat waarschijnlijk niet echt reëel is, haha.

  3. Leuk om je gedachten over het schrijven van je boek zo te lezen. Ik ben zelf ook bezig met mijn boek en ook dit moet (helaas) nog tussen de soep en aardappelen door. Ik herken je gevoel van notities door het hele huis en de stofzuiger die je smekend aankijkt en toch echt een keer opgepakt wil worden. Bedankt voor het delen. Ik vond het erg leuk om te lezen! 🙂 Wat is trouwens de titel van het boek dat je in je tekst als inspirerend aangaf?

    Groetjes, Cindy

    • Ja, lastig is dat he?! Fijn dat het in ieder geval herkenbaar is :). Ja, dat boek, ik dacht net ik moet de titel eigenlijk nog even noemen, haha. Dat is ‘Vrouwenpower’ van Christine Pannebakker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.